Als ik mijn blog open zie ik dat het alweer precies twee maanden geleden is dat ik heb geblogd. Dat is best lang! Meestal blog ik als mijn hoofd te vol zit, dus in principe is het een goed teken dat ik niet heb geblogd. Maar ik vind het ook wel jammer. Bloggen en dichten de ik graag en vooral dat laatste komt er niet meer van.
Dus ik heb een hoop in te halen. Een hoop te vertellen en een hoop tijd vol te schrijven. Mijn laatste blog was een nogal verdrietige, dus is het ook wel tijd voor een update. Daar gaan we dan....
Na het zakken voor mijn praktijkexamen ben ik ingestort. Zowel lichamelijk als geestelijk een wrak. Ik heb er 6 weken van moeten bijkomen. 3 in de ziektewet en 3 op vakantie. De weken in de ziektewet waren waardeloos, ik kon niks, verrekte van de pijn en was een wandelende zombie. Langzaamaan ging het beter en kon ik van mijn vakantie gaan genieten. En dat heb ik met volle teugen gedaan. Een week lekker thuis met de kids en Robby, toen nog een paar dagen zonder kids en de laatste week lekker met het gezin op vakantie. Dagje dolfinarium, boekjes lezen, in het zwembad liggen en luieren in de zon. Zalig.
Na mijn vakantie ging ik aan de slag op mijn nieuwe stageplek. Daar moet ik een deel van mijn praktijkexamen over doen en ik dacht: "Dat doe ik wel ff". Niet dus. Mijn zelfvertrouwen had zo'n enorme knauw gekregen door het zakken dat ik niets meer durfde. Waardeloos! Gelukkig heb ik fijne collega's met wie ik daarover goed kan praten en nu na 3 weken begin ik me veilig te voelen en durf ik een beetje meer te laten zien wat ik kan. Ik denk dat het uiteindelijk wel goed gaat komen, het kost alleen iets meer tijd dan ik in gedachten had....
Eens kijken, wat verder nog....
Oh ja, ik mis de ambitie! De toneelopleiding die ik volg heeft ook zomerstop en het nieuwe jaar begint pas op 3 oktober. Das nog ver weg! Gelukkig hebben we op 15 september "tussendoor" nog een presentatie als afsluiting van het eerste jaar... Ik heb er nu al zin in!
Verder heb ik weer wat leuke mensen leren kennen en ook wat mensen een beetje beter leren kennen. En dat is zo bijzonder. Ik geloof dat iedereen die op je pad komt daar is voor een reden en bij sommigen daarvan is de reden duidelijk. En dat vind ik zo leuk! Ik hoop van harte dat er nieuwe vriendschappen uit groeien. Hi.
Onze oudste Joy is ook druk met nieuwe vriendschappen sluiten. Ze is begonnen op het voortgezet onderwijs en is al druk in de weer met klasgenoten op facebook en whatsapp. Fijn dat dat zo goed gaat! Ook dit weekend heeft ze een leuke vriendschap gesloten. Met haar achternichtje van mijn kant van de familie.
Want afgelopen zaterdag hadden we een reünie van de familie Pater. Er zouden best wat mensen op af komen en dus vertrokken wij vanuit Vlissingen richting Barneveld. En wat waren er veel mensen zeg! Ontzettend leuk dat op een spontaan georganiseerde reünie zoveel mensen afkwamen! Ik heb me te pletter genoten....
Zoveel herinneringen... Herinneringen aan mooie tijden, van logeerpartijtjes en verjaardagen, van feestjes, ruzies en begrafenissen.
Wat gaat er op zo'n middag veel door je hoofd.
Sommige herinneringen waren hilarisch.
Sommige herinneringen waren droevig.
Sommige herinneringen waren vergeten.
En andere herinneringen waren om nooit te vergeten.
Sommige mensen, die je al zo lang niet hebt gesproken, brachten herinneringen naar boven die een vette glimlach en een blos op je wangen gaven.
Sommige herinneringen moesten echt gedeeld worden.
En sommige herinneringen.... Waren niet om te delen.
Sommige mensen kwamen heel spontaan gedag zeggen en bij je zitten.
Sommigen keken de kat uit de boom en bleven liever een beetje op afstand.
Er werd gedronken, gegeten, gelachen en gepraat. En een nieuwe vriendschap gesloten tussen achternichtjes die elkaar niet kenden, maar nu wel samen willen logeren bij Tante Heidi....
En nu is het dus inmiddels zondagnacht/maandagochtend en is mijn hoofd te vol. Ik denk aan te veel dingen, aan te veel mensen. Gelukkig is dat niet meer dagelijks, zoals een tijdje terug. Maar het is wel vervelend. Zeker als je de volgende dag heel de dag moet gaan werken...
Maar ja... Je moet wat als je niet kunt slapen... Dan maar bloggen.
Heb nu mijn zomervakantie aardig bij verteld, nu nog weer een beetje gaan bijhouden dat bloggen. Want schrijven hoort een beetje bij me en dus moet ik dat meer doen. Veel meer.
Als ik de tijd er voor kan vinden....
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten