Carnaval in Zandhazendurp

Afgelopen weekend zijn mijn lief, de kids en ik afgereisd naar Rosmalen, oftewel Zandhazendurp tijdens carnaval. We mochten vertoeven in huize Kramer, bij mijn BTPF4ffr Karien en haar lief Guus. 


Wat waren we welkom in dit gezin! We werden ontvangen met bossche bollen en een lekkere bak thee. 's Middags zijn we met zijn allen naar de optocht gaan kijken. Het was erg koud, en er viel ook nog een flinke bui, maar dat mocht de pret niet drukken! 

Toen we weer thuis waren hebben we lekker soep met heul veul broodjes gegeten en daarna mochten de dames in bad! Blij moment voor hen, thuis hebben we dat niet...
Toen nog even de bedden klaarmaken voor de nacht en daarna gingen Karien en ik naar De Tent, waar het carnaval was voor de jeugd van 12 tot 18 jaar.


In de tent was het super gezellig, al verbaasde ik me enorm over de outfits van de meiden. Als Joy toh over 3 jaar zo de deur uit wil, gaat het nog oorlog worden in huize van Zweeden hahaha!


Ik heb enorm genoten van de jeugd, die zo verschrikkelijk hun best deed om indruk op elkaar te maken. En ook van de muziek, door Joris en Wouter geniaal in elkaar gedraaid. Al geloof ik dat ik de zin "Hé Majesteit, ga eens bier halen!" nooit meer uit mijn hoofd krijg...


Na afloop van het feest werden we bij thuiskomst nog verrast met de beloofde bitterballen, lekker hoor!


Om een uur of heul laat gingen we naar bed. Ik heb heerlijk geslapen en 's morgens kregen we ook nog een heerlijk ontbijt met weer heul veul broodjes! Maar we zaten dan ook met heul veul mensen aan tafel :)... 


Na de koffie (en nog meer taart en bossche bollen) zijn we weer richting huis vertrokken. Onderweg hebben we nog een tussenstopje gemaakt bij IKEA om een nieuw tv kastje te kopen en toen gingen we echt naar huis.


En nu ben ik toch brák! En mijn keel voelt ook een beetje als schuurpapier...
Maar ik heb een ontzettend leuk weekend gehad, bij ontzettend lieve mensen!
Dank jullie wel, en hopelijk zien we elkaar snel weer!

Mijn vierde kindje

Afgelopen vrijdag is mijn vierde kindje geboren...

Nu zul je misschien denken: "Huh, ze was toch niet zwanger?"
Klopt, ik moet er ook niet aan denken. 3 Bevallingen was meer dan genoeg,
als ik er nog 1 moet doen val ik uit elkaar denk ik...

Maar goed ik dwaal weer eens af...
Mijn vierde kindje is ontstaan in mijn hoofd, gegroeid in Word
en geboren bij uitgeverij Boekscout.
En nu staat ze bij mij in de boekenkast.

Sterre heet ze.
Ze is een lief, hooggevoelig meisje met paranormale gaven.
Zij is een boek.
Een kinderboek.
Ik ben supertrots op Sterre.

Morgen komt er een cameraploeg van de regionale tv.
Voor een interview.
Over Sterre.
Goed hè?

Mijn vierde kindje.
Eigenlijk is dit gewoon een geboortekaartje!
Kraamvisite is van harte welkom!

Sterre heeft ook een website; ik ben sterre . Daar kun je Sterre bestellen en heel veel informatie vinden over hooggevoeligheid en nog veel meer!

Zo lang houden van

Afgelopen weekend heb ik een knap staaltje houden van gezien. Houden van elkaar, houden van het gezin de kinderen, de kleinkinderen en familie. Mijn schoonouders zijn veertig jaar getrouwd.

Zaterdag hebben zij dat gevierd en wij waren een paar van de gelukkigen die daar bij mochten zijn. Het was een fijn en ingetogen feestje met een groep mensen die hen dierbaar zijn. Wat ben ik trots op deze twee mensen.
Trots dat zij al veertig jaar lief een leed delen.
Trots dat zij zo'n mooi gezin hebben.
Trots dat ik nu deel mag uitmaken van dat gezin.
Trots dat zij mij en Joy zonder slag of stoot accepteerden.
Trots dat zij hun zorgrimpels met liefde verdiend hebben.
Trots dat zij opnieuw konden beginnen
Trots dat zij zoveel liefde aan ons en de kleinkinderen kunnen geven

Deze twee mooie mensen hebben een hele grote plek in mijn hart. Ik dank God dat zij op mijn pad gekomen zijn. Ik kan zo ontroerd raken als ik Rene bezig zie met zijn kleinkinderen. Allemaal zijn ze dol op opa.
En Matty is zo trots op ons allemaal. Ik heb haar dit weekend zo trots horen praten over "Sterre" en dat ik dat geschreven heb. Dat zij zo liefdevol over mij praat, daar ben ik heel dankbaar voor.

Het was een ontzettend leuk feest zaterdag en uiteraard was er verschrikkelijk rekening gehouden met de kleinkinderen. We hebben ons prima vermaakt in Het Arsenaal, en 's avonds zonder de kleinkinderen heerlijk gegeten en gekletst bij Daxin. De kleinkinderen hebben een klein liedje gezongen en de ooms en tantes hadden uiteraard een levensloopje en een liedje.

Gisteravond in bed bedachten Robby en ik dat als wij veertig jaar getrouwd zijn, onze oudste ook al over de veertig jaar is.... Het is echt nog heel ver weg... Maar we komen er wel we zijn al bijna op een vierde :)