Al een paar maanden ben ik niet eerlijk tegen mezelf. Waarom niet? Omdat ik dingen doe die totaal tegen mijn gevoel in gaan. Voor een ander. Uit respect. Omdat het zo hoort. Vanwege wat anderen vinden.
En weet je wat? We zijn nu een paar maanden verder en het heeft allemaal geen zak geholpen. Niemand is er beter van geworden.
Mijn gevoelens zijn geen millimeter veranderd, en hoewel ik vaak denk dat ik het juiste doe door niet eerlijk tegen mezelf te zijn, denkt mijn hart daar duidelijk anders over.
Dus wat nu?
Volg ik mijn hoofd, 'omdat het zo hoort', of volg ik mijn hart, en stamp ik daarmee over andere harten heen? Voldoe ik aan de verwachtingen, of lap ik de verwachtingen aan mijn laars voor mijn eigen geluk?
Blijf ik hopen voor het een, of voor het ander?
En waarom moet er gekozen worden?
Ik weet het werkelijk niet, maar mijn gevoel wint meestal van mijn hoofd..... Dus ik denk zomaar dat dat nu ook wel zal gebeuren, uiteindelijk.
kom ik naar jou, of kom je naar mij
't kan me niet schelen, geef mij eens een reden
dat ik zonder jou, en jij zonder mij
zou moeten leven want wij zijn altijd dichtbij
want wij zijn altijd dichtbij
(Nick en Simon)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten