En ik moet zeggen, het is alweer geen rustig jaar geweest.
Het jaar begon voor mij in de ziektewet. Ik worstelde nog steeds met mijn fibromyalgie en zat absoluut niet lekker in mijn vel. Van het UWV moest ik weer op zoek gaan naar werk, en ik probeerde dat zo leuk mogelijk te maken voor mezelf.
Mijn relatie kabbelde prima voort en ik had een aantal leuke vrienden om me heen. Afgezien van de fibromyalgie had ik het best prima. Toen wist ik nog niet dat een jaar zo kon gaan duizelen....
Want er kan in 12 maanden best veel gebeuren. Bijna alles is in de laatste 12 maanden voor mij veranderd.
In januari was ik nog werkeloos, nu heb ik een baan én ga ik naar school. Ik zit weer één keer per week in de schoolbanken en bevalt me erg goed moet ik zeggen. Alles wat ik in mijn middelbare schooltijd gemis heb, haal ik nu met liefde en een vette grijns in. En ik hou er nog een leuke vriendenkring aan over ook, geloof ik...
In januari had ik een vaste groep vrienden heel dicht om me heen, nu is die vaste groep er niet meer. Er is een geweldige vriendschap ontstaan. Een vriendschap die me veel goeds heeft gebracht, waar ik voor gevochten heb en waar ik erg gelukkig van werd.
Er zijn enorme fouten gemaakt, mensen heel erg gekwetst en harten gebroken. Daar heb ik heel veel spijt van, maar harten helen niet zo snel. Diegene die ik verdriet heb gedaan, verdient dat niet en ik mag God op mijn blote knietjes danken dat zij voor mij wel een goede vriendin is geweest.
De vriendschap waar ik zo blij van werd, is niet meer. En hoewel ik probeer met liefde terug te kijken op wat ik had, is het moeilijk want ik mis het. Wie mijn vrienden zijn en wie niet, dat is niet meer zo zeker...
En langzaam maar zeker komen er ook weer nieuwe mensen in mijn leven. Mensen waarvan ik denk dat het ook best vrienden zouden kunnen worden, maar ik ben wat voorzichtiger geworden...
In januari had ik een stabiel huwelijk. Nu heb ik weer een stabiel huwelijk, maar dat heeft het afgelopen jaar veel te verduren gehad. 2011 stond voor mij geheel in het teken van Tanja. Dat was heel goed voor mij, ik ben enorm gegroeid ik wie ik ben en waar ik voor sta, maar voor mijn relatie was het minder goed. Ik zorgde heel goed voor mezelf, maar niet zo goed voor mijn lief. Een tijdlang hebben behoorlijk moeten knokken, maar ik geloof dat we er wel heel goed uit zijn gekomen. Ik ben blij dat hij nog steeds mijn thuis wil zijn.
In januari had ik werkelijk geen idee welke kant mijn leven op zou gaan, en nu... Nu weet ik het nog steeds niet.
Ik ben een heel andere weg ingeslagen, ga nu naar school om te leren wat ik graag en goed wil doen en heb zowaar tijd om daar nog flink te keten ook, heb een hele fijne baan met leuke collega's (de meeste in elk geval).
Ik ben heel druk bezig mijn boek te laten uitgeven en mijn lichaam doet niet meer wat ik wil, maar wat het zelf wil.
Ik heb geleerd dat je op social media óók vrienden kunt hebben, ik heb geleerd wat polyamorie is, ik heb geleerd dat wat ik te zeggen heb, gewaardeerd wordt en dat wat ik te melden heb ook mensen helpt.
Ik ben niet meer bang voor het paranormale en ik denk zomaar dat ik op de goede weg zit.
En of dat ook zo is? We zullen het zien. Eind 2012 zal er weer zo'n blogje als deze komen.
Voor nu hoop ik dat 2012 me eindelijk de rust geeft waar ik al zoveel jaren naar verlang.
En ach... een beetje spanning ook natuurlijk.
En vriendschap.
En liefde. Heel veel liefde. Want mijn hart is zo groot....
Fijne laatste dagen van 2011, lief mens dat dit leest, en een sprankelend 2012 toegewenst!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten