Dit liedje van Leonie Meijer vind ik erg mooi...
In de zon van je ogen
Zie ik bijzonder weinig licht
En de warmte lijkt door kilte aangeraakt
In de storm van de liefde
Was ik jou enige gezicht
Maar de kalmte heeft in jou een golf van twijfel geraakt
En nu lijkt het of de zon weer ondergaat
Oh, oh, oh, oh ohh
Laat me weten waar je bent
Nu je schaduw is verschenen
En je mij niet meer herkend
Oh, oh, oh, oh ohh
Zeg me hoe we verder gaan
Want ik kan niet in het donker blijven staan
Oh oh ohh,
In het vuur van je woorden
Heb ik altijd zo gelooft
Maar de regen heeft de laatste vlam gedoofd
In de bloei van de liefde
Ben ik misschien te snel gezwicht
Want de luwte heeft in jou een golf van twijfel geraakt
En weer lijkt het of de zon weer ondergaat
Oh, oh, oh, oh ohh
Laat me weten waar je bent
Nu je schaduw is verschenen
En je mij niet meer herkend
Oh, oh, oh, oh ohh
Zeg me hoe we verder gaan
Want ik kan niet in het donker blijven staan
Oh oh ohh,
Is het afgelopen, vastgelopen
Leef ik in een herinnering
Gooi je hart weer open voor een nieuw begin
Oh, oh, oh, oh oh
Maar de zon van je ogen
Geeft bijzonder weinig licht
Oh, oh, oh, oh ohh
Laat me weten waar je bent
Nu je schaduw is verschenen
En je mij niet meer herkend
Oh, oh, oh, oh ohh
Zeg me hoe we verder gaan
Want ik kan niet in het donker blijven staan
Oh oh oh oh
Blijven staan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten