Tweetup

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover. De Nieuwjaars Tweetup Zeeland. We konden 's avonds pas gaan, want overdag moesten we naar de sporthal waar Liv dansuitvoering had. Ze deed het weer erg goed, ik ben een trotse moeder!

Om kwart over 7 was de oppas er en wandelden mijn lief en ik naar restaurant De Beurs op het Bellamypark. Wat een mazzel dat we zo dichtbij wonen!
Op twitter had ik al gezien dat het 's middags al erg gezellig was en toen wij aankwamen was het ook al gezellig druk, alhoewel er net een aantal mensen een hapje was gaan eten bij de chinees of nee toch maar de pizzeria :)

Wat waren er een hoop mensen die ik nog niet kende! Erg gezellig om te kletsen met de mensen die je eigenlijk iedere dag op twitter spreekt, maar verder niet kent.
Sommigen herkende ik gewoon niet, die leken totaal niet op hun ava... (Zoals @kortekaleharen, die irl veeel jonger lijkt dan op zijn ava, gewoon een k(n)appert dus). Ik vraag me af of ik wel op mijn ava lijk...

Ik heb echt een ontzettend leuke avond gehad in de Beurs, en daarna ook nog in de Dop met de groep die nog even door ging met stappen. Om half 2 hielden wij het voor gezien, maar ik heb gelezen dat de rest nog tot in de kleine uurtjes heeft door gefeest.

De volgende ochtend (lees: middag) toen ik wakker werd heb ik nog even teruggelezen op #njtweetupzlnd en nog flink gegrijnsd om wat er allemaal getweet is. Het wachten is nu op de (onthullende en genante) foto's, dan kunnen we nóg een keer nagenieten.

Een super succesvolle tweetup dus, die absoluut voor herhaling vatbaar is!
@dirk18041965 en @ChrisvanA_ heel erg bedankt voor de superorganisatie dat hebben jullie heul heul goed gedaan!

Take a smile

If you're feeling bad for a while

Go ahead and take a smile

Because the best medicine comes from within

A big and smirky evil grin...

Take some help and a little love

And some suneshine from above

Have a big hug from a friend

You'll feel better in the end!

So take your pills and have a laugh

Change what you are thinking of

smile, laugh, giggle, grin and see

You're the best that you can be!

-xxx-

someone special

Wat heb ik gisteren een ontzettend leuke dag gehad! Ik ben zo gezegend met alle mensen die op mijn pad komen!
Ik moest gisteren naar school om een rekentoets te maken. Die viel reuze mee gelukkig. Maar vooral was ik blij dat ik mijn lieve klasgenoten weer zag. Vorige week, toen ik ziek was, heb ik ze echt gemist...

Na de rekentoets zijn we met een paar dames gezellig gaan lunchen in De Landbouw in Goes. Daar zijn we een nieuwe traditie begonnen, na elk blok lunchen. De sateetjes waren lekker, en het rosébiertje ook :). Het gezelschap was top en de gesprekken hilarisch!
Ik heb weer een paar nieuwe woorden geleerd en mijn klasgenoten duidelijk gemaakt dat brand in je huis niet alleen heel vervelend is, maar ook heel gênant kan zijn... (Dolmans + Nachtkastjes = ai...)

Na de lunch ben ik nog even met Foe naar huis gegaan en daar hebben we een fijn spiritueel gesprek gehad. Simon kwam ook nog even gezellig langs. Met hem heb ik een leuke deal gemaakt, die nog wel eens heel leuk kan uitpakken. Maar daarover vertel ik later meer! Toen het voor mij tijd was om naar huis te gaan, heeft Simon me heel lief met de auto gebracht.

Dan wil ik natuurlijk ook nog even zeggen dat ik van Es hele lieve cadeautjes heb gekregen. Een mooie pen met de tekst "wie schrijft die blijft", hoe toepasselijk voor me op dit moment.
En nog een heel lief cadeautje....
Zie de foto hier onder...
Altijd leuk om te horen dat je someone special bent...:D

Ach, zie d'r  grijnzen...... Love you!

Dag pijn

Soms zit iemand zo in je leven vast

Dat je denkt dat daar niets anders past

Werkt het dan niet

Dan heb je heel veel verdriet

Je weet niet meer hoe je je leven leven moet

Alles nutteloos wat je ook ziet of doet

Je bent verdoofd

Door wat je niet meer gelooft

Maar er komt een tijd dat je ineens weer lacht

Al is dat iets van je van jezelf niet mag

Dan merk je op

Dat je leven niet is gestopt

En al voelt het heel vaak nog steeds niet fijn

Heb je regelmatig nog hartepijn

Met een beetje tijd

Raak je de pijn heus kwijt

Op een dag is het zomaar ineens gebeurt

De pijn nog een litteken dat wat zeurt

Maak je weer pret

En is je hart weer open gezet

Zie je zomaar heel dicht bij je staan

Mensen die met jou zijn begaan

Maakt dan je hart

Weer een nieuwe start.

Zandhazendurp

Wanneer je arrogant genoeg bent te denken dat die vervelende griep jou wel overslaat, ben je uiteraard gelijk aan de beurt. Dus lig ik al vanaf vorige week vrijdag gevloerd in mijn bed. Helemaal niets voor mij, want ik heb er een gruwelijke hekel aan als ik mijn afspraken en taken niet na kan komen. Maar nu kan ik niet werken, niet naar school en niet de overblijf doen. En voor mijn gezin zorgen gaat ook niet zo best. Mijn gezin, dat ook zwak, ziek en misselijk is. Maandag ben ik met mijn eigenwijze kop gewoon naar mijn werk gegaan, maar ik werd linea recta weer terug gestuurd naar huis. "Of ik alleen maar kwam om de rest aan te steken."
Dus nu lig ik een beetje in bed te zweten, rillen, hoesten, rochelen, snuiten en snuffen. Eten hoef ik niet, maar hey, dat kan ik dan wel weer missen. En maar hopen dat ik snel weer beter wordt, want er staan zoveel leuke dingen te gebeuren de komende weken!


Volgend weekend heeft onze dansmarieke Liv een uitvoering, en 's avonds gaan mijn lief en ik samen naar de nieuwjaarstweetup in Vlissingen. Leuk om dan eindelijk wat mensen irl te leren kennen waar je vrijwel dagelijks mee praat!
Het weekend daarna zijn mijn schoonouders 40 jaar getrouwd en mogen we een klein feestje vieren met wat familie en vrienden. Gezellig!
die week daarop ga ik nog lunchen met mijn coach om mijn reintegratie traject af te sluiten. Weer een tijdperk voorbij. Een moeilijk tijdperk, waarin ik veel geleerd heb, mezelf behoorlijk heb leren kennen en waar ik zoveel sterker van geworden ben...
Dan viert mijn lieve nichtje D-lilah ook nog haar vierde verjaardag. Vier! De mooie dame wordt heel groot en zo mooi... Daar gaat haar papa nog spijt van krijgen dat ie zo'n mooie meid gemaakt heeft....
Het weekend daarna is het vakantie en carnaval! En soms gebeuren er op social media hele spontane dingen...


Na een oproepje van mijn BTPF4FFR Karien dat zij vrijwilligers zocht voor het carnavalsfeest van de Zandhazendurpse jeugd (en dat moest ik echt even opzoeken) en een reactie van mij dat het zo jammer is dat dat nogal uit de buurt is, ontstond een gesprek op fb wat eindigde op een uitnodiging, en een acceptatie. Dus gaan mijn lief en ik én de kids carnaval vieren in Rosmalen eeh ik bedoel Zandhazendurp, en ik ga dan ook nog helpen in de tent van de Zandhazendurpse jeugd (god wat een tongbreker). Hoe leuk is dat! Ik heb er ontzettend veel zin in Karien weer eens te zien en ook eindelijk haar lief te ontmoeten.


Al met al een hoop leuke dingen om naar uit te kijken, maar ik moet eerst maar eens beter worden....

#LoveVlissingen

Vlissingen havenstadje aan de zee, er is altijd wel iets mee.

Gezeur gezever en gezeik, mensen hebben graag gelijk.

Er gebeurt altijd wel wat, in deze kleine havenstad.

Veel veelpleegcriminaliteit, als je door de Scheldestraat rijd.

Rond de Hercules Segherslaan, veel buitenlanders zonder baan.

Daar lees je over in de krant, altijd wel weer iets aan de hand.

Dus word er over deze mooie stad, geklaagd, gemopperd en gekat.

Alles is stom en nooit eens goed, iedereen weet hoe het beter moet.

Maar lieve mensen kijk eens echt, Vlissingen is niet zo slecht.

Het is er mooi en leuk en goed, als je weet hoe je kijken moet.

Wees eens een beetje tolerant, schuif niet alles aan de kant.

Vlissingen is echt te gek, dus heb maar niet zo'n grote bek!

In Vlis zijn zoveel mooie plekken, al dat geklaag is van de gekke!

De molen, de boule, het Arsenaal, al dat moois hebben we allemaal

Al ben ik mijn leven hier niet gestart, Vlissingen zit in mijn hart.

Hier zijn echt zoveel mooie dingen, Dus ik zeg: I #LoveVlissingen!

Een nieuw jaar, een nieuwe blog

Gisteravond hadden we een berg visite. Één stel bleef heel lang hangen (tot half 7, echt waar!) en met hen hebben mijn lief en ik de situatie van de afgelopen maanden besproken. En dus heb ik besloten mijn blog te verplaatsen, mijn twitternaam te veranderen en het slotje weer op mijn profiel te zetten.

Waarom? Om mezelf te beschermen. En ook om degene te beschermen die mij steeds aan het googlen is om te kijken wat ik allemaal uitspook en zeg op twitter en blogspot. Dat doet haar onnodig zeer, ik snap niet waarom ze dat doet, maar ja. Dan zelf maar de deur dichtknallen en mezelf een beetje meer onvindbaar maken.

Dus helaas, wanneer er nu gegoogled word op mijn naam of op mijn oude twitternaam... Geen resultaat.
Deze blog blijf ik uiteraard gewoon plaatsen op twitter, maar niet meer op facebook. En de mensen buiten twitter die het mogen lezen, die stuur ik wel een mailtje.

Dus welkom op de nieuwe blog, van Hanneke Tanneke Toverheks!